Aumingja Títlan mín

Sigvaldi var að vinna langt frameftir og vissi ekki af ástandinu á heimilinu (Títla er á lóðaríi) Þegar hann kom heim hleypti hann henni út og skyldi síðan ekkert í því að hún kæmi ekki þegar hann kallaði á hana aftur, venjulega kemur hún alveg um leið þegar maður kallar. Ég sagði honum að hann yrði að fara að leita að henni, var viss um að eitthvað hefði komið fyrir. Hann fann hana liggjandi á miðjum vegi hérna rétt hjá. (hún fer aldrei út á veg nema einhver sé með henni) Þá hafði einhver keyrt á hana og auðvitað stungið af einsog sönnum Íslendingum sæmir. Við brunuðum með hana til læknis á Hellu alveg viss um að hún væri að fjara út, blóð útúr augum og nefi og hún alveg máttlaus. Á leiðinni reisti hún sig aðeins einsog til þess að róa eigendurnar og sýna þeim að þetta væri nú ekki alveg eins slæmt og það sýndist. Á dýralækna miðstöðinni var hún mynduð í bak og fyrir og kom í ljós að hún væri höfuðkúpubrotinn ofan við hægraaugað. Ótrúlega vel slopinn. Við vorum komin heim aftur um eitt leitið, ég fann mér dýnu og svaf á bílskúrsgólfinu við hliðina á henni og vaknaði á 20 mín fresti til þess að ath hvort að það væri ekki allt í lagi með hana. Mátti sko ekki sofna alveg því að hún var með heilahristing greyjið. Og núna er ég semsagt heima að passa litlu sætu stelpuna mína sem öll að koma til þó, búin að fá sér að borða og liggur úti í sólbaði.